....آتش است این بانگ نای و نیست باد.....

 هياهوي عبورت بر رخم غوغا به پا كرده

نميداني حضورت در دلم آتش به پا كرده

بيا بنشين كنارم شاهد شيداي من باش

 غم و غصَه دلم را،خانه ام راباز هم آواره كرده

 باز هم غربت مرا ديوانه كرده

مرا بيمار و بيجان و توان فرسوده كرده

 منم امشب حريم خلوت ميخانه تو

ببين در پيكر بشكسته ام غم خانه كرده

رها كن از تنت نفس و بشو طاهر چو ديروزت

 اگردر خاطرت افسانة عشق و محبَت بازهم كاشانه كرده

 باز هم ديدار رويت،اشك را پيمانه كرده

 بيا چون شمع محفل،عشق را افسانه كرده... !

اما این بار نوای نی محزون تر از همیشه است !

سنگ در سوگ حسین خون می گرید ... چرا نی سوگوار نباشد ؟

حسین با شماست ... حسینی باشید .

یا حق

 احساس آشنایی من مانده در قفس   وا مانده ای به پشت حصارم دعا کنید

از من گرفته اند حسودان مسیر عشق    دیگر کجا قدم بگذارم دعا کنید

من خسته ام و از سفری دور می رسم     تا بشکفد دوباره قرارم دعا کنید

 یاران صفا و تازگی باغتان کجاست    پژمرده شاخه های بهارم دعا کنید

                                           دلم لرزید تنم مثل بید می لرزد

سرود مرگ در امواج مغز من پیچید

                                          همان شبی که دل تو به سیم آخر زد

کبوتری که همه عمر یاورش بودم

                                         درست از وسط دستهای من پر زد

...و گفتم آه خدایا چقدر تنهایم

                                        خدا شنید از آن پس غم به من سر زد

******************************************************

خیال انگیز و جان پرور چو بوی گل سراپای

                                نداری غیر از این عیبی که میدانی که زیبایی

                                                                         (رهی معیری)

******************************************************

گفتم از ماه بخواهم که بیاید به هواداری تو

                         چون که دیدی فقط از روی تو دارد شبهی گفتی نه

                                                                          (علی دلیر)

******************************************************

این کوزه چون عاشق زاری بوده است /  در بند خم زلف نگاری بوده است

این دسته که بر گردن او میبینی/دستی است که بر گردن یاری بوده است

                                                                             (خیام)

******************************************************

دو زلفانت بود تار ربابم                  چه می خواهی از این حال خرابم

تو که با مو سر یاری نداری ؟       چرا هر نیمه شو آیی به خوابم ؟

                                                                         (بابا طاهر)

******************************************************

تمام شعرم تقدیم آنکه باران شد

کسی که فاتح تنها ترین خیابان شد

زمین سگش به بهشت خدا شرف دارد

اگر که عشق دلیل سقوط انسان شد

 

این پست از اونیکی بدتره اینم بعدا وویحذفنزجگ(حذف میشود !)